Mama uit Beringen luidt de alarmbel: “Heeft mijn kind geen recht om te zwemmen?”
In Beringen kaart Veerle Libaers, mama van een kind met een beperking, het gebrek aan structurele sportmogelijkheden aan. Volgens haar willen veel inwoners met een beperking graag kunnen “vrij zwemmen”, maar blijft een duurzame oplossing voor deze groeiende groep uit.
Dat is opvallend, omdat er volgens haar een speciaal uitgerust zwembad bestaat dat perfect geschikt is voor mensen met een beperking. Toch blijft dat bad ongebruikt voor de doelgroep waarvoor het oorspronkelijk bedoeld was. “Er is een duidelijke nood en er bestaan voorzieningen, maar toch blijft een echte oplossing uit”, stelt Libaers.
Sport Beringen verwijst naar alternatieven, maar die blijken volgens haar weinig doordacht of duurzaam. Zo werd de G-bowling al na één sessie stopgezet omdat men de opgelegde verplichtingen niet kon of wilde nakomen. Ook zouden er uren voorzien zijn in het skatepark voor mensen met een mentale of fysieke beperking, maar daarvan is in de praktijk weinig te merken. “Integendeel: die plek wordt vooral gebruikt door jongeren met minder goede bedoelingen, waardoor het geen veilige of toegankelijke omgeving is.”
Daarnaast stelt Veerle zich vragen bij de plaats die deze doelgroep inneemt binnen het gemeentelijk sportbeleid. “Mensen met een beperking krijgen vaak een korting door hun medische situatie, en begeleiders hebben soms recht op gratis toegang.” Volgens haar maakt dat deze groep mogelijk minder interessant omdat ze weinig inkomsten genereert.
Verder geeft ze aan dat ook instellingen terughoudend reageren wanneer het thema wordt aangekaart. “Bepaalde instanties durven maar tot een bepaalde grens in te grijpen, uit angst dat ze tegen de schenen van politiekers zouden stampen en hun subsidies zouden verliezen.” Dat werd haar, zo zegt ze, “tussen de regels in” duidelijk gemaakt.
Voor de betrokken gezinnen voelt de situatie aan als een herhaaldelijke uitsluiting. “Voor de betrokken mensen voelt het alsof ze telkens opnieuw aan de kant worden geschoven.” Libaers benadrukt daarbij dat het niet alleen over haar eigen situatie gaat, maar over een bredere groep inwoners in Beringen.
“Zwemmen is geen EIS maar een RECHT voor iedereen”, besluit ze.
(Rebecca Billen)
