‘Voorleeshond’ in de bib van Tessenderlo

Een voorleeshond verbetert een kind niet: dat blijkt het grote voordeel te zijn van een voorleeshond, zoals die er om de twee weken op zaterdagvoormiddag is in de bibliotheek van Tessenderlo en twee weken later in die van Oostham. Gevolg: geen of veel minder stress bij kinderen, die het vaak al moeilijk hebben om vlot te lezen.

In de bib van Tessenderlo zit Dali, een cocker (van een gemengd ras) rustig naast zijn baasje Hilde in de zetel te luisteren naar George (7). “George wou graag terug naar de bib komen na zijn vorige voorleesbeurt voor de hond”, zegt papa Cliff. “Thuis leest hij niet zo graag, hier wel. Zonder hond zou hij misschien wel tegen zijn zin naar de bib komen”.

Dali is (mogelijk) acht jaar oud. “Hij komt uit een hondenasiel in Malaga”, zegt baasje Hilde. “Hij is ondertussen vier jaar in ons land. Mijn kapster merkte op dat hij wel zeer ‘knuffelbaar’ was en mogelijk zou kunnen fungeren als therapiehond. Dat vond ik een goed idee en daarom zijn we beiden, Dali en ik, naar de vzw Therapiedier in Langdorp getrokken. Elk jaar moet Dali 20 testen afleggen om na te gaan of hij nog geschikt is als therapiehond”.

Dali is een gekende hond: hij is actief in bibliotheken, in scholen en in woonzorgcentra. “Een kind wordt rustig als het kan voorlezen voor een voorleeshond”, zegt Hilde. “Die luistert aandachtig, ook al begrijpt hij natuurlijk niet alles. Het kind wordt niet gecorrigeerd zoals op school. De stress valt weg, vooral bij kinderen die stotteren of moeilijk lezen. Na hun leesbeurt mogen zij de hond als beloning snoepjes geven. In woonzorgcentra vermindert hij bij senioren de stress door als knuffelhond te fungeren”.

Voor meer info over de voorleeshond: www.therapiedier.be. 

Paul Van Moll