“Hij was echt een mensenmens”: Personeel Vatana Beringen rouwt om ‘onze Willy’

Bij Vatana in Paal (Beringen) is het overlijden van oprichter Willy Put hard aangekomen bij het personeel. Veel werknemers werkten tientallen jaren met hem samen. Voor hen was hij niet alleen hun werkgever, maar ook een vaste aanwezigheid in wat voor velen een tweede thuis werd.

Willy Put overleed zaterdag. Hij richtte samen met zijn echtgenote Maria Vatana op, dat uitgroeide tot een bekende naam in Limburg. Zijn overlijden komt op een moment dat ook de winkels in Beringen-Paal en Pelt hun sluiting hebben aangekondigd.

Een tweede thuis

Heidi Joris werkt al 40 jaar bij Vatana. Voor haar is de winkel veel meer dan een werkplek. “Dat was mijn tweede thuis”, zegt ze. “Al die collega’s die daar zo lang werken, dat is familie na een tijd. Willy ook.”

Volgens Heidi was Willy iemand die dicht bij zijn personeel bleef staan. “Hij was een volkse mens”, zegt ze. “Geen blazer, geen stoefer, gewoon een gewone mens. Hij bleef met twee voeten op de grond.”

Ook na vele jaren bleef hij meehelpen in de winkel. “Hij vulde bakken met kousen bij, ging achteruit bakken halen en werkte gewoon mee”, zegt Heidi. “Tot zijn laatste dag eigenlijk.”

Altijd een babbeltje

Anja Nuyts werkt al 24 jaar bij Vatana. Ook zij herinnert zich vooral hoe aanwezig Willy Put bleef, zelfs nadat hij de dagelijkse leiding had doorgegeven. “Zelfs op latere leeftijd was hij altijd bezig”, zegt ze. “Hij kwam nog helpen bij de kousen, ballen oppompen en van alles doen.”

Willy maakte vaak tijd voor een gesprek met medewerkers en klanten. “Willy was echt een mensenmens”, zegt Anja. “Hij praatte heel veel met ons in de winkel, maar ook met klanten.”

Heidi herkent dat beeld. “Hij kwam elke dag goeiemorgen en goeienavond zeggen”, zegt ze. “Hij kwam een babbeltje slaan. Over het weer, over lekker eten, over wijn, omdat hij wist dat ik mij daarvoor interesseerde.”

Een baas die mens bleef

Voor Ludo Convens, die al 44 jaar bij Vatana werkt, was Put meer dan een werkgever. Hij begon er als magazijnier en werkte jarenlang nauw met hem samen.

“Dat was een superbaas”, zegt Ludo. “Een meneer die enorm passioneel was voor zijn schoenen, voor zijn producten en voor zijn personeel.”

Volgens Ludo was Willy oprecht geïnteresseerd in de mensen rondom hem. “Hij was geïnteresseerd in de mensen die bij hem werkten, maar ook in hoe die mensen zich thuis voelden”, zegt hij. “Voor mij was dat eigenlijk mijn vader op mijn werk.”

Ook Martina Lenaerts, die al 47 jaar bij Vatana werkt, spreekt over een familieband. “Je creëerde eigenlijk een soort familieband met je werkgever”, zegt ze. “Als er iets was met de kinderen, was daar begrip voor.”

Stil verdriet

Het personeel wist dat Willy Put ziek was. Toch kwam het bericht van zijn overlijden zwaar binnen. Anja kreeg het nieuws via de WhatsAppgroep van het personeel. “Mijn eerste reactie was gewoon wenen”, zegt ze. “We wisten wel dat het elk moment kon gebeuren, maar toch gaf het een heel raar gevoel. Hij is altijd aanwezig geweest.”

Ook Heidi merkte hoe de herinneringen meteen terugkwamen. “Ik zie hem constant voor mij”, zegt ze. “Verdriet en spijt dat het zo is moeten lopen. We gaan hem missen.”

Bij het personeel overheerst volgens haar vooral stilte. “We zijn rustig, stilletjes”, zegt Heidi. “Als je verdriet hebt, is het stil. We gaan hem heel hard missen.”

De personeelsleden zullen de komende dagen samen naar het groeten en de uitvaart gaan. Volgens Anja wordt verwacht dat ook klanten, leveranciers en vertegenwoordigers de kans krijgen om afscheid te nemen.

Bij Vatana noemden veel medewerkers hem ‘onze Willy’. Voor Ludo vat die naam de band met het personeel goed samen. “Dat blijft: onze Willy”, zegt hij. “Hij zit niet alleen in onze gedachten. Hij zit ook in ons hart.”

Arne Vermeersch