Filmvertoning in Geel 1974-2024 voor de tweede keer helemaal volzet: “Ik ben zo blij dat ik dit heb gezien”

In de Geelse cinema Studio Geel zal op zondag 19 juli voor de tweede keer de film Geel 1974-2024 van kunstenares Béatrice Delcorde te zien zijn. Wegens het grote succes tijdens de allereerste vertoning keert de film nu terug. Alle plaatsen waren zo goed als onmiddellijk volzet. Karel Swolfs van het GGG en Bert Boeckx van het OPZ Geel verklaren het grote succes.

Op 1 mei zakten maar liefst 650 bezoekers af naar Cinema Studio in Geel voor de filmvertoning van Geel 1974-2024 van kunstenares Béatrice Delcorde. Zij restaureerde de documentaire uit 1974 die haar oom André Van In maakte over de Geelse Gezinsverpleging. Daarvoor verbleef ze in 2024 gedurende een hele periode bij kunsthuis Yellow Art in Geel. Van In bracht in zijn documentaire psychisch kwetsbare mensen in beeld die het dagelijkse leven deelden met hun pleeggezinnen. Delcorde wilde deze unieke geschiedenis opnieuw tonen.

Door de massale opkomst in mei wordt de film nu op zondag 19 juli voor de tweede keer vertoond in Cinema Studio in Geel. Alle plaatsen waren in een mum van tijd volzet. Dat grote succes heeft verschillende verklaringen. De documentaire bracht bijvoorbeeld bij veel bezoekers herinneringen naar boven. Georgette (80) reageerde emotioneel na de eerste voorstelling: “Ik heb daar nog gewerkt. Ik herken bijna iedereen nog: mevrouw Vande Putte, meneer Adriaens, de patiënten, … Wat is dat lang geleden. Maar ik ben zo blij dat ik dit heb gezien.”

dr. Adriaensen in gesprek met Jan - Delia Filippone

Herkenning en herinneringen

“Mensen keren graag terug naar hun tijd, naar hun jeugd”, aldus Karel Swolfs van het Geels Geschiedkundig Genootschap. Samen met Janna Lefevere van het Gasthuismuseum hielp hij mee bij het zoeken naar de families, locaties en verhalen. “De Gezinsverpleging was het dagelijkse leven in Geel, die mensen waren heel zichtbaar in het straatbeeld. Na de filmvertoning werden er veel herinneringen opgehaald. Bezoekers hebben het rondverteld, en nu wilden nog meer mensen de film gezien hebben.”

Beatrice (rechts) kon rekenen op de medewerking van Karel en Janna. - Delia Filippone

“Het is een film van vijfitig jaar oud, mensen maken graag de vergelijking en zijn nieuwsgierig naar hoe het toen ook alweer was”, vult Bert Boeckx van het OPZ Geel aan. “Voor de oudere mensen draaide het vooral rond herkenning en herinneringen ophalen. Maar je ziet in de film ook hoezeer de maatschappij veranderd is. Die authentieke beelden van toen die je je niet meer kan voorstellen, typeren de film. Het leven verliep veel trager. De Geelse Gezinsverpleging is enorm veranderd. We tonen dan ook op het einde een kort filmpje over hoe het nu concreet in z’n werk gaat. Zo zie je de evolutie pas echt, al blijven de kernwaarden wel. We merken dankzij de film een grotere interesse in de Gezinsverpleging.”

Delia Filippone