Kunstenares Béatrice Delcorde restaureert documentaire uit 1974 over Geelse Gezinsverpleging
In 2024 verbleef kunstenares Béatrice Delcorde een tijd lang bij kunsthuis Yellow Art in Geel. Daar restaureerde zij de documentaire uit 1974 die haar oom André Van In maakte over de Geelse Gezinsverpleging. “Geel 1974-2024” was op 1 mei voor het eerst te zien in de cinema van Geel. Door het grote succes zal het opnieuw vertoond worden in de zomer.
Filmmaker André Van In (1949 – 2022) verbleef in de jaren ’70 samen met zijn filmploeg gedurende zestien maanden regelmatig in Geel. Hij bracht er in die periode een stad in beeld waarin zo’n 1.200 psychische kwetsbare mensen het dagelijkse leven deelden met pleeggezinnen. Kunstenares Béatrice Delcorde uit Brussel, zijn nicht, wilde deze unieke geschiedenis uit zijn documentaire opnieuw tonen. In 2024 werkte ze tijdens een kunstenaarsresidentie bij kunsthuis Yellow Art aan het restaureren van de beelden die Van In toen maakte, met “Geel 1974 – 2024” als resultaat. De documentaire was op 1 mei voor het eerst te zien in de cinema van Geel.
“Mooier dan met deze film hadden we deze maand, onze Dimpnamaand, niet kunnen starten”, sprak Karel Swolfs van het Geels Geschiedkundig Genootschap de bezoekers toe in de cinemazaal toe. “Toen Béatrice me in oktober 2024 contacteerde met de vraag of ik mee wilde werken aan de restauratie van de film kon ik onmogelijk weigeren. We gingen op onderzoek uit, trokken naar de plekken waar de filmploeg destijds neerstreek en gingen langs bij de mensen die we terugvonden.” De restauratie was niet enkel een technisch proces, maar ook een artistiek en collectief onderzoek. Heel wat mensen en organisaties werkten eraan mee.
| Lees ook: Expo ‘Kroonstukken’ in het Gasthuismuseum (Geel) zet unieke topstukken uit Dimpnacollectie in de kijker |
Internationale erkenning
“Deze restauratie is in de eerste plaats een eerbetoon aan mijn oom Andre Van In. ‘Geel’ was zijn allereerste documentaire. Hij maakte het tijdens zijn studies aan de universiteit van Parijs, hij was amper vijfentwintig jaar oud. In totaal maakte hij acht films. Verschillende daarvan werden geselecteerd en bekroond op belangrijke filmfestivals. Hij was een filmmaker die dicht bij de mensen werkte, met grote aandacht voor hun verhalen en leefwereld”, aldus Béatrice Delcorde.
In de documentaire van Delcorde is te zien hoe psychisch kwetsbare mensen samenleefden in gezinnen, mee werkten en het huishouden regelden. Het authentieke Geelse dialect is er ook te horen. Uiteraard is de Geelse Gezinsverpleging in die vijftig jaar tijd enorm veranderd. Na de vertoning werd daarom een kort filmpje getoond van hoe het OPZ Geel anno 2026 te werk gaat. In 2023 reikte UNESCO hen het label immaterieel cultureel erfgoed van de mensheid uit, een internationale erkenning voor een zorgmodel dat dus al generaties lang meegaat in Geel.
De zalen waren telkens volledig gevuld tijdens de eerste en normaal gezien enige vertoningen van de documentaire. Maar door dit grote succes en de vraag van vele andere mensen om de documentaire te zien, zal ‘Geel 1974 – 2024’ in de zomer nog eens vertoond worden.
Delia Filippone
