Dag van de Buren: Jean-Pierre uit Diest

Marie-Paul heeft haar buren Jean-Pierre en Rita in de bloemetjes laten zetten omdat ze al jarenlang voor haar klaarstaan. Haar dochter nam het initiatief voor de nominatie, omdat haar mama alleen woont en veel steun vindt bij de buren.

Die steun zit vaak in gewone, praktische dingen. Jean-Pierre en Rita houden de dingen mee in het oog, helpen met kleine klusjes en zijn dichtbij wanneer er iets nodig is. Voor de dochter van Marie-Paul geeft dat rust. “Mama woont hier alleen. En Jean-Pierre en Rita zijn altijd hier in de buurt om een oogje in het zeil te houden.”

Achttien jaar lang het gras afrijden

Voor Marie-Paul springt vooral één gebaar eruit. Jean-Pierre rijdt al achttien jaar haar gras af. Niet af en toe, maar regelmatig en jaar na jaar. “Ik moet het niet vragen, het is spontaan altijd. Zonder morren, zonder klagen, zonder te zeggen: ik heb dat voor je gedaan”, zegt ze.

Ook bij andere kleine problemen kan ze op haar buren rekenen. Als er vuil in de veranda zit, als er iets hersteld moet worden of als ze na slecht weer wil weten of thuis de stroom nog werkt, mag ze Jean-Pierre bellen. “Ik mag alles vragen. Ik weet dat ik het mag vragen als ik iets aan de hand heb.”

Dankbaarheid die moeilijk uit te spreken is

De nominatie raakte Jean-Pierre en Marie-Paul zichtbaar. Ze vindt het moeilijk om uit te leggen wat de hulp van haar buren voor haar betekent. “Daar heb ik geen woorden voor. Maar ik hoop dat ze ervaren dat ik het echt waardeer.”
Jean-Pierre en Rita waren zelf verrast door de erkenning. Voor hen is die hulp niets speciaals. “Eigenlijk hadden we dat zeker niet verwacht”, zegt Rita. “Voor ons is dat vanzelfsprekend, dat we zorgen voor.”

Even kijken of alles goed is

Dat zorgen gaat verder dan praktische hulp. Als Jean-Pierre en Rita weinig beweging zien bij Marie-Paul, komen ze al snel eens polshoogte nemen. “Als ik hier geen beweging zie, dan kom ik al eens kijken”, zegt Rita.

Volgens Jean-Pierre is goed contact met buren iets waardevols. “Er kan toch niks mooier zijn? Als je buiten komt en je komt elkaar tegen op straat: ‘Hey buurvrouw, hoe is het?’” Voor hem hoeft dat niet ingewikkeld te zijn. Buren moeten elkaars deur niet platlopen, maar wel weten dat ze op elkaar kunnen rekenen.

Marie-Paul en haar buren kennen elkaar al decennia. Die band groeide vanzelf, vanuit gewoon contact op straat en kleine gebaren. Jean-Pierre vat het eenvoudig samen: “Marie-Paul weet dat van ons. Wij zien die graag en die ziet ons graag. En meer moet er niet zijn.”

Arne Vermeersch