Problemen voor Diestse begijnhofkerk lijken van de baan

Derde keer, goede keer, lijkt het, want het ziet ernaar uit dat de Diestse begijnhofkerk eindelijk weer in orde is, ten minste wat het dak en het pleisterwerk aan het plafond betreft. Daarvoor waren twee restauratiefases nodig, telkens met een tussentijdse periode van tijdelijke sluiting.

De Sint-Catharinakerk dateert uit de 14de eeuw en werd gebouwd in de typische roestbruine ijzerzandsteen. De begijnhofkerk is een beschermd monument sinds 1938 en het begijnhof staat sinds 1998 op de Werelderfgoedlijst van de Unesco.

Dat hun cultureel pronkstuk dit jaar al tweemaal dicht moest, viel voor veel Diestenaren dus zwaar. Het stadsbestuur meende eerst nog dat de schade wel zou meevallen, maar stelde voor de zekerheid toch een expert aan. Die kwam tot de conclusie dat een tijdelijke sluiting onvermijdelijk was en dat gebeurde dan ook in maart van dit jaar.

Na de eerste herstelling ging de begijnhofkerk begin juni weer open. Kort nadien bleek dat er opnieuw problemen waren met het pleisterwerk. Gevolg: een tweede restauratiefase met verdere werkzaamheden aan het dak en het pleisterwerk. De grote boosdoener werd ook gevonden: een verstopping in de afvoer van een dakgoot, die gezorgd had voor waterschade. Op 7 juli kon de kerk, nu hopelijk definitief, weer open. Organisaties die een evenement gepland hadden in de kerk, werden telkens verwittigd van de tijdelijke sluiting(en) en er werd voor hun activiteiten gezocht naar een alternatieve locatie.

Op termijn moet ook de binnenzijde van de kerk grondig aangepakt worden, maar wegens gebrek aan budget wordt dat mogelijk iets voor de volgende legislatuur.

Paul Van Moll